திங்கள் கண்ணீரில் மூழ்கிய வெற்றி!
20-04-2026
2 சாமுவேல் 19:1–15
எங்கும் நிசப்தம்! அப்சலோமின் மரணத்தால், இஸ்ரவேலின் மாபெரும் வெற்றி ஒரு மாபெரும் துக்கமாக மாறியது. தங்கள் இன்னுயிரைப் பணயம் வைத்துக் களம் வென்ற பராக்கிரமசாலிகள், ஏதோ திருடிவிட்டு வந்தவர்களைப் போல வெட்கித் தலைகுனிந்து நகரத்திற்குள் நுழைகிறார்கள். என்னவொரு முரண்பாடு! அப்போது அங்கே வருகிறான் படைத்தளபதி யோவாப். அவன் ஆறுதல் சொல்ல வரவில்லை; சுட்டெரிக்கும் உண்மையோடு வருகிறான். “உடனே எழுந்து வீரர்களை உற்சாகப்படுத்துங்கள்” என்று ராஜாவின் முகத்திற்கு நேராகச் சீறுகிறான். அது ஒரு கசப்பான வார்த்தை; ஆனால் அவசியமான மருந்து! தகப்பனின் பாசத்தை விட, சக்கரவர்த்தியின் கடமை பெரிது என்பதைத் தாவீது உணர்கிறான். தன் கண்ணீரைத் துடைத்துக்கொண்டு, கோட்டை வாசலில் வந்து கம்பீரமாக அமர்கிறான். சிதறிய இதயம் மீண்டும் ராஜரீகத்தை ஏற்கிறது. உங்களைச் சுற்றியிருப்பவர்கள் யார்? உங்கள் முகத்திற்கு நேராகக் கசப்பான உண்மையைப் பேசுபவர்களா? அல்லது, உங்கள் காதுக்கு இனியவைகளைத் தேனொழுகப் பேசுபவர்களா? போலி முகஸ்துதியை விட, உங்களை நல்வழிப்படுத்தும் உண்மையான கண்டனமே உங்களைக் கடமையின் சிம்மாசனத்தில் தைரியமாக அமரச் செய்யும்!
ஜெபம்: கர்த்தாவே, என் தவறுகளைச் சுட்டிக்காட்டும் உண்மையான மனிதர்களை என்னைச் சுற்றி வைத்தருளும். போலி முகஸ்துதிக்கு விலகி, உண்மையான திருத்துதலுக்கு நான் செவிகொடுக்க எனக்குக் கிருபை தாரும். ஆமென்.