வியாழன் சுவரை நோக்கித் திரும்பிய ஜெபம்
24-09-2026
2 இராஜாக்கள் 20:1–11
“உன் வீட்டை ஒழுங்குபடுத்து; நீ மரணமடைவாய்” என்ற ஏசாயாவின் வார்த்தை எசேக்கியாவைத் தாக்கியது. அவன் முகத்தைச் சுவரை நோக்கித் திருப்பி அழுது ஜெபித்தான். கர்த்தர் அவன் ஜெபத்தைக் கேட்டார், அவன் கண்ணீரைக் கண்டார், மேலும் பதினைந்து ஆண்டுகள் வாழ்நாள் கொடுத்தார். இந்தச் சம்பவத்தின் அழகு எசேக்கியாவின் கண்ணீரில் அல்ல; அந்தக் கண்ணீரைக் கண்ட தேவனுடைய இரக்கத்தில் இருக்கிறது. நமது ஜெபம் தேவனுடைய கரத்தைக் கட்டாயப்படுத்துவதில்லை; ஆனால் நமது வேதனையை அவரிடத்தில் கொண்டு வரலாம் என்ற நம்பிக்கையை அது நமக்குத் தருகிறது. அவர் கேட்கிற தேவன், காண்கிற பிதா, குணமாக்க வல்ல ஆண்டவர்.
சில நேரங்களில் அவர் நாம் வேண்டுகிறபடியே சூழ்நிலையை மாற்றுகிறார்; சில நேரங்களில் அந்தச் சூழ்நிலையின் நடுவே நம்மைத் தாங்கி, நாம் எதிர்பாராத விதத்தில் தமது கிருபையை வெளிப்படுத்துகிறார். ஆனால் எந்த நிலையிலும் அவர் நம்மை அலட்சியப்படுத்துவதில்லை. நோய், பயம், எதிர்காலத்தின் நிச்சயமின்மை நம்மைச் சூழும்போது, நமது கண்ணீரையும் கேள்விகளையும் அவரிடத்தில் மறைக்கத் தேவையில்லை. அவர் நம்முடைய கண்ணீரைக் காண்கிறார்; நமது ஜெபத்தைக் கேட்கிறார்; தமது பரிபூரண ஞானத்திலும் அன்பிலும் நம்மை நடத்துகிறார்.
ஜெபம்: இரக்கமுள்ள பிதாவே, என் ஜெபத்தைக் கேட்கிறீர், என் கண்ணீரைக் காண்கிறீர் என்ற நம்பிக்கையோடு உம்மை நோக்கி வருகிறேன். நீர் என் சூழ்நிலையை மாற்றினாலும், அதன் நடுவே என்னைத் தாங்கினாலும், உமது அன்பும் ஞானமும் ஒருபோதும் மாறாது என்பதை நம்பி வாழ எனக்குக் கிருபை தாரும். ஆமென்.