வியாழன்                            இடிந்த தேசத்தில் எழுந்த ஒரு குரல்

08-10-2026
எரேமியா 1:4–10, 17–19

எரேமியா அமைதியான காலத்தில் அழைக்கப்படவில்லை. தேசம் சிதைந்துகொண்டிருந்தது. அதிகாரம் ஊழலடைந்தது. நியாயத்தீர்ப்பு நெருங்கியது. அத்தகைய நேரத்தில் தேவன் அவனை அழைத்தார். எரேமியா தன் குறைகளைச் சொன்னான்; தேவன் தமது நோக்கத்தைச் சொன்னார். அவன் அழைப்பின் வலிமை அவன் திறமையில் இல்லை; தேவன் அவன் வாயில் வைத்த வார்த்தையில் இருந்தது.

தேவன் நம்மை எல்லாவற்றையும் சரிசெய்யவோ, அனைவரையும் மாற்றவோ அழைக்கவில்லை. நமக்குக் கொடுக்கப்பட்ட சத்தியத்தை உண்மையோடு பேசவும், ஒப்படைக்கப்பட்ட இடத்தில் நிலைத்திருக்கவும் அழைக்கிறார். எரேமியாவின் பணி பிரபலமாவது அல்ல; விசுவாசமாக இருப்பது. மக்கள் உடனே ஏற்றுக்கொண்டார்களா என்பது அவன் ஊழியத்தின் அளவுகோல் இல்லை. பிள்ளைகளை வளர்ப்பது, ஊழியம், கற்பித்தல், நேர்மையான தலைமை, கடினமான உரையாடல் — இவை எல்லாம் உடனடி பலனைத் தராமல் இருக்கலாம். பலன் நமது கட்டுப்பாட்டில் இல்லை; விசுவாசம் நமது பொறுப்பு. தேவன் உன்னை வைத்த இடத்தில் உண்மையாய் நில்; விளைவை அவர் தமது காலத்தில் தருவார்.

ஜெபம்: ஆண்டவரே, பாராட்டோ உடனடி பலனோ இல்லாதபோதும், நீர் எனக்குக் கொடுத்த பணியில் விசுவாசமாக நிற்கச் செய்யும். என் வார்த்தையும் செயலும் உமது சத்தியத்திற்கு உண்மையாக இருக்கட்டும். ஆமென்.