புதன் பலிகளைத் தாண்டிய பற்றுதல்!
26-08-2026
ஓசியா 4:1–10; 6:1–6
பலிபீடங்களில் இரத்தம் பெருக்கெடுத்து ஓடுகிறது; ஆராதனையின் ஆரவாரம் விண்ணைப் பிளக்கிறது. ஆனால், சர்வவல்லவரின் இருதயமோ மாபெரும் தனிமையால் குமுறிக்கொண்டிருக்கிறது! காணிக்கைகளைக் கொட்டித் தேவனை ‘விலைக்கு’ வாங்கிவிடலாம் என்று இஸ்ரவேலர்கள் கணக்குப்போட்டார்கள். பருவகால மழையைப்போல அவர் வந்து செழிப்பைத் தருவார் என்ற அவர்களின் மேலோட்டமான பக்தி, காலையில் தோன்றி மறையும் பனித்துளியைப் போன்றதே. தேவன் எதிர்பார்ப்பது உயிரற்ற மிருகங்களின் இரத்தத்தையல்ல; மாறாத உடன்படிக்கையின் நேசத்தை (Hesed)! அவரைப் பற்றிய ‘அறிவு’ என்பது வெறும் வேத எழுத்துக்களின் மனப்பாடமல்ல; அது சிருஷ்டிகரோடு ஆத்துமா கொள்ளும் அந்தரங்கமான, ஜீவனுள்ள உறவு. மனிதனின் மதச் சடங்குகள் பலிபீடத்தை ஒரு வியாபாரத் தலமாக மாற்றுகின்றன; ஆனால் தேவனோ, மனித இருதயத்தையே தமது நித்திய வாசஸ்தலமாக வாஞ்சிக்கிறார்.
உனது எந்தக் காணிக்கைகளாலும் தேவனைத் திருப்திப்படுத்த வேண்டியதில்லை. உலக மதங்கள் உன்னிடம் தியாகங்களைக் கோரலாம்; ஆனால் கல்வாரி அன்போ உன்னையே முழுமையாய் வாஞ்சிக்கிறது. உடைந்த உனது உள்ளத்தை எவ்விதத் திரையுமின்றி நேர்மையாய் அவரிடம் திறக்கும்போதே, அவர் தமது நித்திய பிரசன்னத்தால் உன்னை முற்றுமாய் அரவணைத்துக்கொள்வார்!
ஜெபம்: தேவனே, வெறும் சடங்காச்சாரமான பக்தியை உதறிவிட்டு, உம்மை ஆழமாக அறியவும் சக மனிதர்களிடம் இரக்கம் காட்டவும் எனக்கு உமது பரிசுத்த ஆவியின் வல்லமையைத் தாரும். ஆமென்.