செவ்வாய் கொள்ளாத பிரம்மாண்டம்!
26-05-2026
2 நாளாகமம் 6:12–21
எருசலேம் தேவாலயத்தில் திறக்கப்பட்ட கரங்கள்! உலகமே வியக்கும் ஒரு மாபெரும் ஆலயத்தைக் கட்டிமுடித்த சாலொமோன், சிருஷ்டிகரின் முன்னே தன் கரங்களை ஏந்துகிறான். அப்போது அவனது உதடுகளில் உதிக்கும் ஒரு கேள்வி, “தேவன் மெய்யாகவே மனுஷரோடே பூமியிலே வாசம் பண்ணுவாரா? வானங்களும், வானாதி வானங்களும் உம்மைக் கொள்ளாதே; நான் கட்டின இந்த ஆலயம் எம்மாத்திரம்?” (வசனம் 18). மனிதன், தான் கட்டியெழுப்பும் கோபுரங்களை அளந்து பார்த்துப் பெருமிதம் கொள்கிறான். ஆனால், அண்டசராசரங்களை உள்ளங்கையில் ஏந்திய தேவனை எந்த மனிதச் சுவர்களாலும் ஒருக்காலும் சிறைபிடிக்க முடியாது! ஆனாலும், இந்த வானாதி வானங்களாலும் கொள்ள முடியாத சர்வவல்லவர், மனம் கசந்து உடைந்த இருதயத்தோடு ஒரு பாவி எழுப்பும் “மன்னிப்பீராக” (வசனம் 21) என்ற ஒற்றைக் கூக்குரலுக்குத் தம் செவிகளைத் திறக்கிறார். நீ கட்டியெழுப்பும் எந்தப் பிரம்மாண்டமான சாதனைகளாலும் தேவனை ஈர்க்க முடியாது; ஆனால் உன் உடைந்த இருதயத்தின் கதறல், பரலோகத்தின் செவிகளை உன் வாசற்படிக்குக் கொண்டுவரும்!
ஜெபம்: சர்வவல்லவரே, உடைந்த என் இருதயத்தின் ஜெபத்தைக் கேட்டு என்னை மன்னிக்க இறங்கிவரும் உமது அளவற்ற கிருபைக்காக நன்றி. ஆமென்.