2 சாமுவேல் 5:11-25

“சத்தம் கேட்கிறதா?” 

பெலிஸ்தர்கள் மீண்டும் ரெப்பாயீம் பள்ளத்தாக்கில் வந்து இறங்கினார்கள். தாவீதுக்கு இது ஒன்றும் புதிய யுத்தமல்ல. ஏற்கனவே அவர்களை ‘பாகால்பேராசிம்’ என்னும் இடத்திலே தண்ணீர் உடைத்துக்கொண்டு ஓடுவது போல சிதறடித்திருந்தான். “நேற்று வென்றோம், இன்றும் அப்படியே வெல்வோம்” என்று அவன் வாளை உருவியிருக்கலாம். அதுதான் மனித இயல்பு; வெற்றியின் போதை அனுபவத்தை மட்டுமே நம்ப வைக்கும். ஆனால் தாவீது மறுபடியும் தேவனிடம் முழங்கால் படியிட்டான். இம்முறை தேவனின் வியூகம் மாறியது. என்ன ஆச்சரியம்! ஒரே எதிரி, ஆனால் வழிநடத்துதலோ வேறு. தாவீது தன் முன் அனுபவத்தை குப்பையில் போட்டுவிட்டு, தேவனின் சத்தத்திற்காகக் காத்திருந்தான்; வெற்றியும் கண்டான். முந்தின வெற்றி இன்றைய யுத்தத்திற்குப் போதுமானதல்ல. நேற்றைய மன்னா இன்று உதவாது. நம் அனுபவம் நமக்குத் தடையாகலாம். ஒவ்வொரு நாளும், ஒவ்வொரு செயலுக்கும் தேவனுடைய புதிய வழிநடத்துதல் அவசியம். பழக்கதோஷத்தில் காரியத்தைச் செய்யாமல், கர்த்தரின் சமிக்ஞைக்காகக் காத்திருப்பதே மெய்யான பராக்கிரமம்.

ஜெபம்:

வழிகாட்டும் தேவனே, என் அனுபவத்தை நம்பாமல் ஒவ்வொரு அடியையும் உம்மிடம் கேட்டு எடுத்து வைக்கும் தாழ்மையை எனக்குத் தாரும். ஆமென்.