1 நாளாகமம் 16:4–36

“மறக்கலாமோ மகத்துவங்களை?” 

உடன்படிக்கைப் பெட்டி அதற்கென உருவாக்கப்பட்ட கூடாரத்தில் இளைப்பாறியது. ஊர்வலத்தின் இரைச்சல் ஓய்ந்தது. ஆனால் தாவீதுக்குத் தெரியும், ஆரவாரம் ஓய்ந்தாலும் ஆராதனை ஓயக்கூடாது என்று. அன்றுதான் முதன்முறையாக ஆசாப்பையும் அவன் சகோதரரையும் அழைத்து, துதித்தலைவன் (Worship Leader) பொறுப்பைத் தாவீது வழங்கினான். அந்தப் பாடலின் வரிகள் ஒவ்வொன்றும் ஒரு வரலாற்றின் அத்தியாயம். நாம் இக்கட்டான நேரத்தில் தேவனை நோக்கி “காப்பாற்றும்” என்று கதறுகிறோம். ஆனால் கரை சேர்ந்தவுடனே, கப்பலை மட்டுமல்ல, கப்பலோட்டியையும் மறந்து விடுகிறோம். தாவீதோ, “இஸ்ரவேலே, உன் பின்னணியைத் திரும்பிப் பார்; தேவன் செய்த நன்மைகளை அசைபோடு” என்று கட்டளையிடுகிறான். நன்றி சொல்லுதல் என்பது எப்போதோ உணர்ச்சி வசப்பட்டுச் செய்வதல்ல; அது அனுதினமும் செய்ய வேண்டிய ஆன்மீகப் பயிற்சி. கடந்த கால அற்புதங்களை நினைவுகூருவதே எதிர்கால நம்பிக்கைக்கு அஸ்திபாரம்.

ஜெபம்:

கர்த்தாவே, நீர் செய்த சகல உபகாரங்களை நினைத்து நன்றியுள்ள இதயத்தோடு உம்மை ஆராதிக்கின்றேன். உம் நாமம் எல்லாவற்றிலும் உயர்த்தப்படுவதாக. ஆமென்.